Asanatlar "şiirden sinemaya" 
BÜLENT SAĞLAM
Mescid-i Aksâ Üstüne Ay!
Selâhaddin erkenden kalkmış;
Yüzü Mekke’ye, kalbi Kudüs’e
Namaza durmuş.
Yani teslimiyete, ebediyete!
Durmuş şimdi zaman
ıssız saatler.
Kara peçeli bir ordunun
Duyulmuyor artık sesleri
Çöl, örtmüş üstünü,
Kara bir kum,
yılan sessizlik.
Ağlamaktan yapılmış zincir
Bağlamış ellerini göklere
Ya Müntekim ya Müntekim!
Nal sesleri,
ve eyer şıkırtıları içinde birden
Fosfor bombası!
D a ğ ı l ı y o r yıldızlar
Büyüyor gözbebekleri
Be bek le rin
Uyuyor be bek ler
sonsuz bir
Be bek li ğe.
Sen kanat açmıştın ya hani
Pervaz urup
maşrıktan mağribe.
Şimdi gölgesiz ve kanatsız
Yalnız ölüyor
Çocuklarımız,
Kimsiz kimsesiz,
Ahsız ağrısız.
Şimdi yemenisinden
kum sağılan kadınlar;
Saçılmış inciler gibi dağılan,
Arşa çağıran kadınlar,
Dünyanın utanmaz yüzüne peçedir.
Gece olunca bu toprak,
Ölüyor yalnızlıktan.
Açıyor kalbini leylâk sabahlara
Belki bir gün belki de hemen.
Zaman bazen değirmen taşı
Bazen de buğday.
Değişir hayatın nabzı
Sessiz bir zikir gibi
yayılır toprağımıza
özsuyu, bereket.
Şimdi şarkılar ağıt
Ninniler ağıt
Yaşamak kısa bir ağıt
Mescid-i Aksâ’da,
Ortadoğu’da…
___________
İstanbul-2026
