Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MERAL YAĞMUR
Çöker İçime
Yüreğim dağlanır yâr, yine figândayım,
Her sabah ayrı bir zehir çöker içime.
Hasretim gül yüzüne âh u feryâdayım,
Sükût gölgesinde hançer çöker içime.
Kirpiğim ucunda asılıdır seherim,
Her damla gözyaşıyla bî-vefâ kaderim,
Geçit verse Leylâ, Mecnûn’adır seferim,
Çöl gibi ıssız bir keder çöker içime.
Ne sabır kaldı bende ne de tâkat yardan,
Vuslat hayâlidir gecemde kandil yakan,
Mühürlüdür sırr-ı lâl dudağımda efgân
Kadîm bir sızı efkârım çöker içime.
Sustu fikr-i fermânım, uyudu dünlerim,
Sînemde konuşur gibi eski günlerim,
Şafak yüz çevirmiş sanki, üşür düşlerim,
Mahzun kalmış umutlarım çöker içime.
Adâlet göç eyledi hakîkat mülkünden,
Şems sönerde, pervâne kalır mı külünden,
Kör ihtimâl bahtım siyah örtüsünden,
Hazan devşirir baharım çöker içime.
Telâş etme yâr, alır başımı giderim,
Ne yazarsan yaz ömrüme kaderim derim,
Virân rûhumun bağları son dem hederim,
Aman vermez duâlarım çöker içime.
Câna minnet eylemem ben, cânım köz oldu,
Şafaklara taşar içim, hâlim söz oldu,
Göçerim bu candan izsiz, yolum düz oldu,
Bülbül gibi güle vedâ çöker içime.
