MEHMET ÇOBAN
Bir Ben Sevdim
Hayatım, umutlarım, hasretin
Yaprağı, dalı özlemlerimin.
Gönlümün tutunduğu gül dalı bedenin.
Rüzgârların dokunduğu saçının her teline,
Bir türkü gibi okunur hasretle.
Hisset vuslat serinliğimi düşlerinde.
Dokununca suya, toprağa basınca,
Okşayınca yüzünü güneş,
Seni sevdiğimi unutma.
Her şeyimle sana ait yüreğim,
Asılı kaldı gül dalında.
Muhtaçlığımdın zamanın her anında,
Özlemlerinin biriktiği sol yanım.
Toprağın yağmura, yağmurun buluta,
Gündüzün geceye, gecenin ışığa,
Dalganın sahile, denizin dalgaya,
Sabahın güneşe, güneşin bahara,
Ve gidenin dönmeye olduğu kadar…
Hiç kimse sevmedi seni,
Benim sevdiğim kadar.
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
