AHMET URFALI Niyaz Şöleninde Gül Bahçesinin Gün Ortası Aydınlığına Durmak Anılarına dönen ışık bir boşluğu dolduruyor Serabını arıyor uzun çöllerde ayak izlerinden belli Sonsuzluğa bir ırmak gibi akarken bu nevruz zamanında Çiçekli dallarını sunuyor ışık …
Devamı...
Asanatlar "şiirden sinemaya"