Hayat Feryatları VIII

NECATİ SARICA Hayat Feryatları VIII

NECATİ SARICA
Hayat Feryatları VIII
 
Ben size hep şarkılar söyledim
ağlamadım gülmedim
ne kadar çok yol alsam da ölmedim
konfeti yağmurları altında
suskun ve kederli olsam da
ölümü ölmeden yaşasam da
ben size şarkılar söylemekten hiç vazgeçmedim 
 
 
Gözlerimin içine bak
belki anlaması zordur kelimelerimden
sen oku
sen oku
her şeyi gör gözlerimden.
 
 
Aynaların göstermediği bir yüzüm
ve içimde kimselere anlatamadığım bir hüzün vardı.
 
 
İçimde kederler solmuyor
gitmediğim bir yolda yolcuk bitmiyor
tükenene kadar
öyle yabancıyım ki kendime
aynadan bakan gözler ben olmuyor.
 
 
Boş vermek için hayatı çok derin yaraların olmalı. 
 
 
Seher vaktinin feryadıdır ve söylenmiştir
içimde suskun bir fırtınayla
gözlerimle söylenmiştir acı dolu gözyaşlarıyla
 
 
Gecenin bir yarısında tüm şehri yakıp
kanlı bir eylem yapmak istiyorum.
en acı dertleri bir molotof gibi atıp içime
kanlı bir eylem
damarlarımı kesip
ecelin peşinde koşmak istiyorum.
 
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir