Kaybetmek Dünyayı Kazanmakla Başlar

İMDAT DEMİR | Nöbetçi Feylesof
Kaybetmek Dünyayı Kazanmakla Başlar
 
Aşk birbirini sahiplenme değil, birinin diğerini tutmama duygusudur!
 
Hafızasını çöpe atanlar gün gelir onurlarını çöpte arar!
 
İdeoloji kemiksizlerin omurgasıdır!
 
Dünya üzülmediğimiz kadar kısadır!
 
İnsan, değişimi kendisinden başlatıp kendisinde sonlandırmalıdır!
 
İnsan, kederi içe sevinci dışa asar!
 
Hicret, yaramızdan diğer yarımıza göçtür!
 
Hicret, göçtüğün yerde kalmaya ısrar etmektir!
 
Hicret, kendin kalmaktır!
 
Hicret, kendine gitmektir!
 
Bazen içine ağlamak zahmet, isyan ise rahmettir!
 
Yaşamak, hayatın içinde olmak değil, içinde hayatın olmasıdır!
 
İnsan kırılır, hüzün içinde kalır!
 
Tenhada yaptıklarınızla kalabalıkta yakalanırsınız!
 
Ağlamak, suya sözü bırakmaktır!
 
Sözü insan, sazı ozan tutar!
 
İçinin esiri olan dışını göremez!
 
Hicret, yüreğine yol arkadaşı olmaktır!
 
El ele değil, yürek yüreğe tutuşulur!
 
Bir erkek bir kadına duygusunu verir; kadın onu alır ya insan ya da heykel yapar!
 
Kerbelâ hüzne tutunmayı bilmektir!
 
Kerbelâ, ateşleri yakacak bir sudur!
 
Merhametiniz yoksa kimlikleriniz beş para etmez!
 
Zaman ölmez, öldürür!
 
İnsan hayatını sırtında taşır!
 
Susmak, tehlikeli bir iç gürültüdür!
 
Kalp akılla ikili olamazsa yerlerde paçavra olur!
 
İnsan, insanın eksilenidir!
 
Onur insanın metafizik temelidir; kişi onu kaybederse buharlaşır!
 
Dalgınlık, derinliklerinde kendimizi topladığımız pişmanlıklarımızdır!
 
Şikâyet, şükür gibi verilen bir ödülü lüzumsuzca harcamaktır!
 
Sabır içine düştüğümüz bir kuyudur, çıkışında Züleyha vardır!
 
İnsan, insanın artanıdır!
 
Şans, zayıfların silahıdır!
 
Kuzusunu öpmeyen kurdu öper!
 
Aşk bırakmaktır; olduğu gibi, öylesine, belki de alınmaktır tuttuğu yerden!
 
Başkalarının hüznü yağıyor üstümüze; biz bu rahmetten neden nasiplenemiyoruz!
 
Yanımızda olanların değerini neden bilmeyiz; mesela ‘şimdi’ gibi!
 
Şimdi, her an yaratılıyor olmanın en taze ödülüdür!
 
İnsan, insanın hesabıdır!
 
Tarih, kritik zamanlardan geleceğe kalan bir değerdir!
 
İyi şeyler hemen olmaz, çünkü nazlanmayı severler!
 
Gurbet, insanın sevdiği yere ara vermesidir!
 
Hep bakıyoruz; ne zaman göreceğiz!
 
Geri dönüşünü içinde taşımadığın sürece sevdiğin şehir an be an yaşadığın nasibin olur; o yüzdendir ki kalbimizde dünyanın iyi şehirleri biteviye yaşar!
 
Serde delilik yoksa o ser değil, sadece bir canlı kafasıdır!
 
Yara açıldığında değil, yolda büyür!
 
Dua eylemdir, yaşamazsan nasıl eylersin!
 
Lüzumsuz insanların üstünü çizmezseniz onlar sizin ruhunuza pişmanlıklar çizer ve böylelikle ruhunuz kötü bir tabloya dönüşür!
 
Yaşamak çoğumuz için denizin içinde susamak gibidir; tuzlu sudan içtikçe susuzluğumuz şiddetle artar ve nihayetinde ölüm bizi daha çok susamış olarak bulur!
 
Kaybetmek, dünyayı kazanmakla başlar!
 
Hakikat duyulmayı değil, anlaşılmayı yeğler!
 
Aşk su ile yanabilme cesaretidir!
 
İnsan sözü güzeldir; daha güzeli ise tutulmuş sözdür!
 
Hiç’liğe gelen bir yolu gidebilmektir yolculuk!
 
Akıl tek başına tehlikeli, duygu ile birlikteyse etkilidir!
 
Taraf olmak mizan sahibinin keyfiyetidir; tarafsızlık vicdansızlığın göstergesidir!
 
Vazgeçmek kazanmaktır!
 

 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir