Hüseyin Kaya

Şefkat Önce Kendime

HÜSEYİN KAYA Şefkat Önce Kendime   İnsan önce tartar kendini, Bir terazinin iki kefesi gibi: Bir kefede iyilikler Bir kefede kötülük.   Sanır ki Tanrı Hesap bilen bir tüccardır.   Oysa Bağışın kendisidir O.   Uzun …

Devamı...

Geciken Adalet

HÜSEYİN KAYA Geciken Adalet   Bir mahkeme kapısıdır insan, içinde titreyen bir kalp, dışında taş gibi bir devlet.   Dosyalar konuşur çoğu zaman, insan susar; çünkü bazen kelimelerin bile eşit tartılmadığı teraziler vardır.   Güçlü olanın …

Devamı...

Yeni Kıta

HÜSEYİN KAYA Yeni Kıta   Bir bakmışsın, eski hikâyeler denizinde yüzüyoruz, çocukluğun sularında, unutulmuş şarkıların dalgalarında.   Yorgun gemiler geçiyor önümüzden, her biri bir hatıranın yükünü taşıyor, ama biz, bir kıta düşü bulmuşuz içimizde.   Ansızın, …

Devamı...

Kim Konuşur Şiirde

HÜSEYİN KAYA Kim Konuşur Şiirde   Ben bir zaman, tek kişiye yazdığımı sandım şiiri. Ama kalbim; bin susuşun aynasında çoğaldı. Ve kelimelerim duyulmayanların dili oldu.   Konuşmadılar beni, ben de sustum. Sustum, çünkü susmak şiirin ilk …

Devamı...

Sütün Kanla Barışı

HÜSEYİN KAYA Sütün Kanla Barışı   Yaşam mahkûmdur Emziren annelere. Bembeyaz süt, Al kana dönüşüyor Döküldükçe Dicle’ye…   Hele bir bak gökyüzüne, Dolaşıp dur yeryüzünde. Nasıl mecbur kalır Bir bütün Anadolu — Bir fitne engel olmasa …

Devamı...

Yaşamak Hüzün İster

HÜSEYİN KAYA Yaşamak Hüzün İster   Ve insanlık, sorumlulukla sınanmış bir özgürlük. Öyleyse kesin yiyin, memleketimin kuşlarını!   Çünkü ben besledim onları, pervazımda, ellerimle, kıtlık günleri için.   Bir avuç merhameti nasıl boğar açlık? Bir damla …

Devamı...

Varlığın Ötesinde

HÜSEYİN KAYA Varlığın Ötesinde   Bilinmezlik… bir sabahın sisinde yanan ateş, bir çocuğun gözlerinde gizlenen ışık, ve ölüm, yalnızca kapısını aralayan bir yol…   Kim bilir, belki de su gibi içimize işleyen bir sezgiyle yaşarken tanıdık …

Devamı...

Tanrı’nın Sessizliği

HÜSEYİN KAYA Tanrı’nın Sessizliği   I Bilir misiniz, nasıl körleşir gözler? Bir ayetin gölgesinde, yalanı hakka tahvil edince.   Konforun yumuşak koltuklarında ruhumuz uyudu. Mutluluğu cebimize koyduk, sandık ki özgürdük.   Oysa özgürlüğü boğdular, “özgürlük adına” …

Devamı...

Ey Gönül, Özler misin?

HÜSEYİN KAYA Ey Gönül, Özler misin? Ey gönül, kalp misin, yürek mi,  Yoksa şu dünyayı tutan direk mi?  Ne aklımı başıma getirdin,  Ne de ömrümden dertleri aldın.  Sensiz olmuyor, ama uslanmadın,  Bahçemde güller solmuyor seninle.  Yakaladım …

Devamı...

Dağınık Hallerimiz

HÜSEYİN KAYA Dağınık Hallerimiz   Saçlarım cevap vermiyor tarağa Hem azaldı ve öyleydi gençliğinden beri Kapının şifresi değişmiş Ya da hızlı değişen çağa uygun Bir unutkanlık belki de En çok bildiğin şeylerle başlayan   Beş kilo …

Devamı...