Bir Köylü Kızın Şarkısı

ESRA KARABÖRKLÜ
Bir Köylü Kızın Şarkısı 
 
Geceler maviye çalardı bu debdebeli köyde
Sırtına yüklediği halde onca köhneliği
Usulca dururdu hayat aniden bir gizemli tepede
Bakıp kurcalar onca göz karanlık, soğuk akıbetliği
 
Buğulu bir camdan seyrediyorum toprak kokan gidişleri
Baktıkça yüreklerindeki gayreti hissediyorum
Görmemek mümkün mü yorulmak bilmeyen beden işçilerini
Ne tarafa gitseler ardından koşan uğraşı seziyorum
 
Gün doğmamışken çıkmıştı umarsız ruhlar yola
Hangi efsunkâr sabahlar bekler yorulmuş bedenleri
Daha ezan olmamışken hırıltılı dağ ovalarında
Hangi mahzunluk çöker, neler bekler çaresiz yoldaşları
 
Bir gün büyülü bir ses yükseldi tepelerden
Sahi onlarda sever miydi yavaşça bakan koyu gözlerden
Gönül müydü yoksa sevgiyi doğuran
Hasret miydi yoksa sevgiye aç olan
 
Her şey masallarda anlatılanlar kadar mıydı
Tuhaf tuhaf zincirlenmiş basmakalıp formeller
Kaç tarih yazdı gömülmüş sapma heyecanları
Ucu bucağı olan bir deniz gibi sonlu sevdaları
 
Her şey akıyor ve bitiyordu
Zaman yine akşam sabah yine yakındı
Zaman hepimizi bitirmiş bitirmeye yakındı
Ve ben yorgundum ben eskimiş
Bir ölüden kalma hatıralar gibiydi geride bıraktıklarım
Öylesine yıkık öylesine kalıntı
Zaman yine gidiyordu sabah yine yakın
 
 
 

2 Yorum

  1. 👍😘🌹📚

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir